ผลงานเกือบลับ... ^_^;

ไม่ได้เข้ามาแถวนี้เลย งานยุ่ง... (หลายคนสงสัยว่ามีอะไรทำด้วยหรือ..) -_-; ก็มีอะไรทำเรื่อยๆ... ช่วงนี้เป็นงานเกี่ยวกับศิลป์ๆทั้งนั้น.. งานนึงคือวาดภาพประกอบให้กับ free paper เพื่อมวลชน... อีกงานเป็นงานทำปกหนังสือครั้งแรกของโบว์เอง.. (ของไทยค่ะ)

นอกจากนี้ยังมีงานออกแบบโปสเตอร์เทศกาลอาหารไทยที่โอซาก้าซึ่งจะมีวันที่ 6-7 เดือนกันยานี้ แต่ทางสถานทูตไม่ได้ใช้อันที่โบว์ออกแบบเพราะเลือกของอีกคน แต่เอาเป็นว่าเนื่องจากโปสเตอร์ที่เค้าเลือกยังไม่เป็นชิ้นเป็นอันและงานก็จะมีในอีกเดือนนึงข้างหน้านี้แล้ว.. เลยโปรโมทให้แทนแล้วกัน... งานจะมีสองวันวันที่ 6-7 กันยายน ที่สวนสาธารณะเทนโนจิที่เดิม เสียค่าเข้าสวน 150 เยน งานของโอซาก้าจะใหญ่กว่าของเกียวโตพอสมควร.. ใครว่างก็ไปนะคะ m(_ _)m

เมื่อวานนี้มีธุระบางอย่างที่จะต้องหาฟอนท์ภาษาไทยฟอนท์นึงมาใช้ทำงาน... ลองหาในเน็ทก็ปรากฏว่าเป็นฟอนท์ที่มีลิขสิทธิ์และมีการจำหน่าย ไม่มีการแจกฟรี ขายในราคา 238 ฟอนท์ 17,500 บาท (คิดแล้วฟอนท์ละ 70 กว่าบาท ก็ไม่แพงหรอกนะ แต่อยากให้ขายแยกเป็นฟอนท์ๆจัง.. ฟอนท์ละร้อยก็ซื้อนะ)

คือถ้าบอกว่าเป็นของลิขสิทธิ์ เราก็เคารพอ่ะนะ ถ้าไม่มีปัญญาซื้อก็คงต้องถอดใจไป.. ทีนี้เห็นเว็บบอร์ดเกี่ยวกับเรื่องฟอนท์เนี่ย.. คนที่โพสต์ก็ประมาณว่า ใครมีฟอนท์XXXX ที่ว่านี้บ้าง ขอหน่อยที่อีเมล์นี้ๆๆ

@_@;

ขอกันง่ายๆอย่างนี้เลย..

ที่น่าประหลาดใจก็คือ คอมเมนท์อื่นๆต่อๆกันมาประมาณ 90% เป็นคอมเมนท์ที่บอกว่า..

ขอเราด้วย..ที่อีเมล์นี้ๆๆๆ

ยาวเป็นพรวน.. ^_^;

ทีนี้ก็มีคุณพี่คนนึงที่มีศีลธรรมก็โพสต์บอกว่า มันเป็นฟอนท์ที่ทางบริษัทนี้ๆๆเค้าเอาไว้ขายแล้วก็มีลิขสิทธิ์นะครับ.. มาขอกันอย่างนี้ได้ยังไง..

พี่คนนั้นโดนด่าไปตามระเบียบ.. ดูสิ.. คอมมอนเซนส์ของคนส่วนใหญ่ใหุ้ถูกเป็นผิดได้.. น่าสงสารพี่เค้าจริงๆ.. (เราเลยอ่านผ่านไปแบบเงียบๆ)

คือ.. ไอ้อ้วนแว่นมันเป็นคนที่เคร่งเรื่องลิขสิทธิ์มาก (ไม่ใช่แค่มันหรอก คนค่อนประเทศนี้) เราเองก็ค่อนข้างจะเกิดหิริโอตตัปปะขึ้นมาเรื่อยๆตั้งแต่มาอยู่ประเทศนี้.. จนทุกวันนี้ไม่กล้าใช้อะไรที่เค้าไม่ให้ใช้.. คือ.. เข้าใจว่ามันแพง.. แต่แพงก็ไม่ได้เป็นเหตุผลที่ทำให้แอบจิ๊กมาใช้ได้ (ไม่สามารถเอาเหตุผลนั้นมาเข้าข้างตัวเอง T^T)

เป็นเหตุให้พื้นที่คอมว้างว่าง... เพราะมีปัญญาซื้อโปรแกรมมาลงได้ไม่เท่าไหร่หรอก.. ไม่รู้จะเอามาทำไมเจ็ดแปดสิบกิ๊ก.. กรูไม่มีอะไรจะลง -_-; ไม่น่าเชื่อว่าโปรแกรมที่ลงในคอมพิวเตอร์จะแสดงถึงความยากดีมีจนของเราได้ T^T (ไอ้พวกโปรแกรมอะไรที่เป็น Professional เวอร์ชั่นเนี่ย.. ไม่มีปัญญามาอยู่ในคอมเราได้)

ทีนี้.. นอกจากปัญหาเรื่องฟอนท์กับโปรแกรมแล้ว ปัญหาของพวกครีเอเตอร์อีกอย่างนึงก็คือ..

ภาพที่จะนำมาเป็นวัตถุดิบในการออกแบบ....

ไม่มีใครไปสุ่มสี่สุ่มห้าจิ๊กเอาจากในเน็ทได้ @_@; คือภาพพวกนี้จะมีขายทั้งที่รวมเป็นเซ็ทหรือขายแบบให้ดาวน์โหลดกันเป็นภาพๆ แล้วแต่ resolution ของภาพว่าสูงต่ำแค่ไหน และภาพสวยงามมากน้อยแค่ไหน ราคาต่างกันไป ถ้า 640x480 ก็จะอยู่ที่ประมาณ 600-1000 เยนต่อภาพ

ไอ้ที่ขายเป็นเซ็ทภาพเป็นกล่องๆน่ะ กล่องละเป็นหมื่นๆเยนกันเลยทีเดียว.. พวกที่ต้องใช้จริงๆอย่างบริษัทโฆษณา สำนักพิมพ์อะไรอย่างนี้ก็จะลงทุนซื้อไป

ครีเอเตอร์ญี่ปุ่นจนๆส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ใช้รูปภาพเท่าไหร่... ^_^; นอกจากไอ้ที่ผู้มีพระึคุณทั้งหลายเค้าแจกทางเน็ท แต่ต้องอ่านเงื่อนไขของเค้าดีๆ เราเองก็หารูปจากแบบนี้แหล่ะ

ภาพปกหนังสือญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะเป็นภาพวาด นานๆทีจะเป็นรูปวิวหรือนางแบบนายแบบ (ที่ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร) แล้วครีเอเตอร์ญี่ปุ่นก็เป็นอะไรที่น่าสนใจอยู่อย่างคือ.. แต่ละคนเค้าจะUnique มีเอกลักษณ์ของเค้าเอง เค้าจะสรรค์สร้างศิลปะตามแบบเค้าเท่านั้น ประมาณว่าเห็นแล้วแทบจะรู้เลยว่างานใครงานใคร เค้าวาดดอกไม้มาตลอดจะมาบอกให้เค้าวาดรถถังไม่มีทาง.. @_@; คือเหมือนคนจ้างต้องหาเอาเองว่าครีเอเตอร์คนไหนที่มีสไตล์และแนวทางเข้ากับท็อปปิคของเราถึงจะไปจ้าง.. (เป็นภาระของคนจ้างเองอีก) สามารถหาได้ตามเวบรวมตัวพวกครีเอเตอร์โดยเฉพาะ อย่าง Loftwork ที่เราเป็นสมา่ชิกอยู่ คือมันจะเป็นบล็อกของครีเอเตอร์โดยเฉพาะ.. จะมีข่าวสารนิทรรศการ การประกวดและอื่นๆในแวดวง (ไม่ได้ร่วมกับเขาหรอก) ผู้จ้างสามารถติดต่อครีเอเตอร์ที่โป๊ะเช๊ะเข้าตากรรมการได้โดยตรงทันที ^_^; นอกจากนี้ครีเอเตอร์บางคนยังสามารถขายของตัวเองผ่านทางโปรแกรมที่เค้าเตรียมไว้ให้ได้โดยตรงด้วย

ใครอยากดูงานของครีเอเตอร์ญี่ปุ่นก็ไปดูได้ที่ http://www.loftwork.com  เค้าจะเป็นเอกลักษณ์ของเค้ากันมากเลยทีเดียว ไม่เกี่ยวกับว่าสวยไม่สวย บาล้านซ์มั้ย เหมือนจริงมั้ย ตรงตามทฤษฎีมั้ย แล้วแต่ความชอบของคนทำ เน้นยูนีคกับอิมแพคต่อคนดู

แล้วเห็นงานที่นี่ยังไง ปกหนังสือญี่ปุ่นก็ประมาณนี้แหล่ะ ^_^; บางทีดูเหมือนแทบจะลวกๆไม่มีอะไรเลยนะ แต่สวย.. (เพราะว่ายูนีคมั้ง..) เห็นแล้วก็ติดตาดี

เราค่อนข้างชอบที่นี่มาก.. เวลาว่างๆก็นั่งดูงานเค้าไป บางทีดูจนจำได้ว่างานแบบนี้นี่มันของคนนี้หนิ.. เวลาเค้าอัพภาพใหม่ขึ้นมานี่รู้เลย.. บางคนที่ตามๆดู อยู่ๆได้ลงนิตยสารที่เราบังเอิญซื้อมาก็มี.. ตื่นเต้นเหมือนเป็นเพื่อนรู้จักกันเลยทีเดียว... ^_^;

มีภาพชุดนึงที่ทำช่วงนี้แต่ตกรอบคัดเลือกไปหลายภาพ.. เลยเอามาลงแสดงไว้.. เพื่อไม่ให้กลายเป็นผลงานลับแล.. หรือไม่อยากให้ใครไปค้นเจอหลังจากเราตายไปแล้ว.. ^_^; ก็ลงๆไว้หน่อยแล้วกัน...

kisara
8 ส.ค. 2551 เวลา 15:29 น.