Blog ไทย VS Blog ญี่ปุ่น... ^_^;

เริ่มเขียนบล็อกครั้งแรกที่ diaryhub จากการแนะนำของเพื่อนมหาลัย (พะยูนไงล่ะ) จากนั้นก็มาเป็นที่ diaryis .. นับๆแล้วก็ค่อนข้างยาวนานเหมือนกัน.. ทุกวันนี้ก็เขียนแค่ที่ไดอีสกับ bloggang เป็นหลัก.. (ที่เขียนบล็อกแกงค์เพราะแยก category ได้.. ต้องการลงรูปที่วาดไปเรื่อยๆ แบบแยกเป็นคอลัมภ์รูปวาดไปเลย) <-- ไม่มีคนดูหรอก แต่ลงเพื่อตอบสนองตัวเองล้วนๆ ^_^;

เขียนตั้งแต่ยังไม่จัดงานแต่งงาน.. จนตอนนี้แต่งงานแล้ว..มีตัวเล็กอีกหนึ่ง.. (รวมๆแล้วเขียนมา 5 ปี) ส่วนใหญ่ก็เขียนเรื่องเกี่ยวกับญี่ปุ่น เรื่องไร้สาระทั่วไป.. ก็เหมือนคนเขียนบล็อกคนอื่นๆ...

แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าไม่ค่อยลงรูปเหมือนคนที่อยู่ญี่ปุ่นหรือคนไปเที่ยวญี่ปุ่นคนอื่นๆ...

สาเหตุก็คือ.. ไม่อยากเรื่องมาก ไม่อยากมีปัญหา.. -_-;

เพราะอยู่ญี่ปุ่นมาหลายปี รู้จักนิสัยคนญี่ปุ่นประมาณหนึ่ง.. นิสัยสำคัญคือหลายคนชอบความเป็นส่วนตัวมาก (จนเว่อร์) อยากให้เคารพสิทธิ์กันและกันมากๆ และไม่ชอบให้ใครทำอะไรไม่เหมือนคนอื่น ชอบให้เหมือนๆกัน -_-;

พูดให้เป็นกิจจะลักษณะก็คือ ไม่ชอบให้ใครมาถ่ายรูปสุ่มสี่สุ่มห้า

บางที.. จะถ่ายวิว แต่ไปติดไอ้เบื้อกข้างหลัง คนส่วนใหญ่ไม่คิดไร แต่จะมีบางคนที่เว่อร์ๆ จะเดินมาบอกว่ารูปเมื่อกี้ติดเค้ารึเปล่า ช่วยลบไปด้วยนะ..

คือถ้าเป็นสถานที่ท่องเที่ยว หรือนักท่องเที่ยวถ่ายก็จะไม่ค่อยคิดอะไรไง แต่บางคนคิดมากว่าจะไปมีรูปตัวเองติดอยู่ที่ไหน (ทั้งที่เป็นแค่แบคกราวนด์ ไม่ได้โฟกัสที่ตัวเองเสียหน่อย) หรือกระทั่งจะถ่ายวิวแถวบ้านไปลงบล็อกซะหน่อย ก็ไม่ได้ เพราะถ้าไปติดตึกติดวิวที่คนอื่นเดาได้ว่าอยู่แถวไหนก็ถือว่าเป็นการรบกวนคนอื่นๆที่อยู่อาศัยแถวนั้น ไม่ได้อีก.. (ถ้าเป็นพวกดารา รายการทีวีก็แล้วไป แต่บางคนก็ส่งจดหมายไปด่าก็มี)

จะถ่ายรูปลูกตัวเอง ก็ไม่ควรให้ไปติดลูกคนอื่น หรือรูปตัวเองก็ไม่ควรเอามาลง... บล็อกของคนญี่ปุ่นน้อยมากที่จะมีรูปตัวเอง ครอบครัว ไม่ค่อยเอามาลงกัน กลัวถูกเอาไปตัดต่อ กลัวถูกเอาไปใช้

มีบล็อกนึงเป็นบล็อกของคนวาดรูปโดยเฉพาะ จะเอารูปที่ตัวเองวาดลง.. ก็มีคนมาบอกว่า อย่าลงรูปผู้หญิงเยอะๆแบบนี้ โดยเฉพาะรูปผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยอย่างที่เราวาด จะถูกหาว่าเป็นพวกโอตาขุ จะถูกรังเกียจคิดว่าเป็นโรคจิต.. (เวล.. ไม่ได้วาดรูปโป๊นะ..) -_-; พอไม่เอาลง เอารูปผู้หญิงใส่กิโมโนลงไป ก็มีคนมาบอกอีกว่านี่เป็นบล็อกศิลปะที่แต่ละคนวาดด้วยความจริงจัง ไม่อยากให้เอารูปแนวการ์ตูนมาลง (เราก็วาดด้วยความจริงจังนะเว้ยเฮ้ย.. หาว่าล้อเล่นเหรอ!!!) ถามว่าแล้วจะให้วาดอะไร? เพื่อนบอกควรวาดต้นไม้ ดอกไม้ วิว สัตว์น่ารักๆหรือนางฟ้า... -_-;

แล้วจะเปิดเป็นบล็อกศิลปะทำไมถ้าต้องวาดให้เหมือนๆกัน..

และแน่นอนว่าจะไปเอารูปดารานักร้อง รูปการ์ตูนที่ชื่นชอบ ของประดับบล็อกมาลงสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้เด็ดขาด (ถ้าเค้ามาเจอบล็อกที่ไทยจะถูกฟ้องหลายบล็อก T^T) เพลง เนื้อเพลงอะไรก็เอามาพิมพ์ลงไม่ไ้ด้ กระทั่งชื่อที่ใช้จะไปซ้ำกับคาแรคเตอร์ของใครที่ไหนก็ไม่ได้ ต้องระวัง.. (ใครอ่านถึงตรงนี้แล้วอึดอัดว่าเฮ่ย.. จะอะไรมาก ก็กรุณาอย่าด่าเรา.. เพราะเราไม่ได้เป็นคนคิดกฎขึ้นมานะ T^T)

พวกข้าวของน่ารักๆในร้านรวงญี่ปุ่นที่ชอบไปถ่ายๆกัน จริงๆแล้วเค้าก็ไม่ให้ถ่าย ถึงไม่มีป้ายเค้าก็ถือว่าเป็นมารยาท ห้ามถ่าย ใครอยากถ่ายก็ทำตัวเป็นนักท่องเที่ยว (แต่อย่าบอกมาจากไทย) เค้าก็จะไม่ว่าอะไร แต่บางทีมีการนำไปเสนอในสกู๊ปข่าวมารยาทเลวร้ายของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติอีกแน่ะ.. -_-;

ก็ไม่รู้จะขายกล้องไปถ่ายอะไร จะมีกล้องไว้ที่มือถือทำไม.. เพราะส่วนใหญ่จะห้ามถ่าย จะถ่ายรูปทีต้องดูตาม้าตาเรือมากๆ (ถ้าใครอยากอยู่แบบสงบๆนะ แต่ถ้าใครไม่สนว่าใครจะว่ายังไงก็ไม่เป็นไร) -_-;

ใครจะเขียนบล็อกญี่ปุ่น ต้องลงรูปที่เป็นไปรเวทจริงๆ.. ไม่มีผลกับใครทั้งสิ้น รูปหมา แมว ห้องตัวเอง ของกระจุ๊กกระจิ๊กที่ซื้อมา ของประดิษฐ์เอง... วิวที่ไม่เห็นผู้คน..

ไม่หนุกเลย..

แล้วเขียนไปก็ไม่มีคนคอมเม้นท์หรอก.. 80-90% เป็นพวกอ่านเฉยๆแล้วก็ผ่านไป.. -_-; ไม่ใช่อยากได้คอมเม้นท์อะไรหรอกนะ แต่บางคนเขียนบล็อกเป็นภาษาญี่ปุ่นเพราะอยากได้เพื่อนญี่ปุ่น.. แต่ไม่มีคนคอมเม้นท์ไม่มีคนเปิดเผยตัว.. แล้วจะมีได้ยังไงเพื่อน.. @_@; คือไม่ค่อยมีใครอยากยุ่งกับใคร ไม่ต้องเป็นเพื่อนกัน แค่อ่านอย่างเดียว (อยากได้คอมเม้นท์เยอะๆต้องไปเขียนที่นิแชนแนล... แต่ไม่รับรองว่าจะปลอดภัยหรือเปล่า..) <-- อันนี้ถึงมีคอมเม้นท์ก็ไม่ค่อยกล้าเป็นเพื่อนด้วย.. -_-;

คนญี่ปุ่นที่ดีๆก็มีเยอะ ที่อยากจะเป็นเพื่อนกับคนต่างชาติก็เยอะ.. แต่เข้าถึงยาก และคงยากที่จะหากันเจอ.. พอเจอก็มีแต่คำเตือนๆๆๆๆ รู้ไหมว่าไม่ควรอย่างนี้นะ ไม่ควรอย่างนั้น.. เฮ่อ.. กรูปิดบล็อกไปเลยดีกว่า แทนที่จะเขียนอย่างสบายใจต้องมาคอยระวังอะไรมากเกินจำเป็น เครียด ขนาดว่าเราเป็นคนเขียนบล็อกด้วยความระวังและพยายามเขียนแค่ในขอบเขตที่ตัวเองรับผิดชอบได้อยู่แล้วนะ..ยังไม่ไหวเลย.. จะทำเป็นไม่สนใจก็ได้ เขียนที่กรูอยากเขียน.. แต่การเป็นคนต่างชาติก็เด่นอยู่แล้ว โดยเฉพาะทำอะไรที่นี่ก็เหมือนเป็นตัวแทนประเทศไทย... ถ้าไปเผลอผิดอะไร คนเค้าก็เหมารวมว่าพวกชาวต่างชาติ หรือเหมารวมคนไทยไปด้วย เพราะฉะนั้นจะทำเป็นไม่สนใจก็ไม่ได้ -_-;

เขียนบล็อกมาทั้งภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย.. บล็อกญี่ปุ่นไม่สนุก..... ต้องระวังสารพัดว่าจะไปผิดมารยาทนู้นนี้ เพื่อนก็ไม่มี

แต่เขียนบล็อกที่ไทย.. ไม่เคยเห็นหน้าแต่รู้สึกเหมือนรู้จักกัน.. ลงรูปลงอะไรที่อยากลงเพราะไม่ต้องคิดมากกลัวจนเว่อร์ (แต่เราก็ยังไม่ค่อยถ่ายรูปมาลง เพราะต้องรักษามารยาทตอนถ่ายรูปอยู่ดี) ลงรูปที่ตัวเองวาดก็ไม่มีใครหาว่าเป็นโรคจิต.. (หรือมี???? @o@!!)


เขียนบล็อคที่ไทยอย่างนี้อ่ะ ดีแล้วล่ะ... -_-;

อื่นๆ>> http://hayashikisara.warabimochi.net

kisara
23 พ.ค. 2551 เวลา 10:46 น.