อาคิมาสะ VS คุณหมอ -_-;

วันนี้พาอาคิไปหยอดโปลิโอมา.. เมื่อวานก็เพิ่งพาไปหาหมอเพราะรอบคางและปากที่แพ้น้ำลาย (จริงๆก็ปล่อยๆไปแหล่ะเพราะเห็นเป็นกันเกือบทุกคน แต่มันคันไงแล้วอาคิชอบเกา)

ตอนไปถึงคลีนิคก็ลัลล้ามากๆ เล่นๆๆไปเรื่อย พอถึงคิวต้องแก้ผ้า (หมอญี่ปุ่นก็ต้องให้จับลูกแก้ผ้าเกือบทุกครั้ง -“-; จับถอดจับใส่คนเดียวนี่เหนื่อยนะเว้ย) <-- บอกว่ามาหาเรื่องหน้ายังให้กรูถอดอีก...

ทันทีที่เห็นหน้าหมอ...

โอว... ร้องราวกับเห็นกิโยตินอยู่ตรงหน้า... -_-;

เค้าก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่จ๊ะเอ๋เจอหน้ากันปุ๊บ ทั้งร้องทั้งดิ้นจนเราจะตายเอา... -_-; แค่หมอดูหน้าตรงที่แพ้เท่านั้นเอง ไม่ได้มีอะไรเล้ยยยยยย

คงจำฝังใจว่าเจอหน้าตาอย่างนี้แล้วเจ็บตัวทุกที...

อย่างนี้วัคซีน MR ที่ต้องฉีดเดือนหน้านี่ตายแหงๆ.. (กรูตาย..)

เพราะฉะนั้น.. ไม่ว่าเราจะพยายามเรียนภาษาญี่ปุ่นมามากแค่ไหน... ตอนหมอพูดอะไรนี่...แทบจะไม่รู้เรื่องเลย (ก็ไอ้นี่ตะเบ็งใส่หูขนาดนั้น)

แค่แพ้น้ำลาย.. หมอให้ยามาทาแล้วก็ให้ DVD มาดู... แล้วยังให้จดอย่างละเอียดว่าวันๆกินอะไรบ้าง มีส่วนผสมอะไรบ้างในแต่ละมื้อ.. คงจะดูเผื่อๆว่าจะแพ้อาหารอะไรรึเปล่าประมาณนั้น (ซวยเลยกรู..) นั่งจัดทำเป็น report ในแต่ละวันไป... -_-; แล้วนัดอีกทีวันพฤหัส

ส่วนวันนี้ก็พาไปหยอดโปลิโอมา อันนี้เป็นของทางเมือง (ฟรี) อาคิมาสะก็ลัลล้าไปเรื่อยอีก.. ตอนเห็นหน้าหมอก็ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร.. แต่พอหมอเอาหูฟังมาทาบที่หน้าอกเท่านั้นแหล่ะ -_-; ความทรงจำอันเลวร้ายเริ่มกลับมา ร้องแทบเป็นแทบตายอีก.. แต่ตอนหยอดยาจบไปแบบไม่ถึง 3 วิ.. เฮ้อ.. เหนื่อย.. ต้องเอามาหยอดอีกทีเดือนหก... -_-; เหลืออีกกี่วัคซีนวะเนี่ย มาม้าจะตายก่อนมั้ย?? (นึกสภาพ ไปหาหมอก็ต้องอุ้มไปคนเดียว ต้องพยายามวัดไข้ทั้งที่มันอยู่ไม่ค่อยสุข.. และมือข้างนึงต้องพยายามกรอกแบบสอบถามที่ต้องใช้สมาธิทำความเข้าใจคันจิไปด้วย) บางทีต้องถอดเสื้อผ้าอีก.. แล้วไอ้ลูกนี่ก็อยู่เฉยเป็นที่ไหน แรงก็เยอะมากๆ วันก่อนนอนเอาเท้ามาฟาดหน้าจนเลือดกำเดาไหลไปแล้ว.. -_-; (หมดกันดั้งเดิ้งที่ไม่ค่อยมีของดิฉัน)

แต่ก็จบไปอีกเรื่องนึงวะ.....

โดยรวมแล้วอาคิมาสะก็แข็งแรงดี.. (ตามความเห็นเรา) ไม่ค่อยซนเท่าไหร่ (ถ้าเทียบกับลูกลิง) ก็แค่อย่าไปหวังให้อยู่เฉยๆ. -_-; แล้วก็ไม่ประมาท เพราะมันสามารถทำอะไรก็ได้ (เปิดเตาแก้สก็ได้) บันไดที่เอาไว้ปีนหยิบของก็สามารถปีนขึ้นไปได้ฉลุย.. จับนั่งรถเข็นก็สามารถหาทางลอดจากไอ้ที่ล็อกไว้ออกมาได้เอง เพราะชอบยืนบนรถเข็นมากกว่า (ชาติก่อนมันเป็นกระเป๋ารถเมล์รึไงวะ) ขวดน้ำปลา แมกกี้ อะไรก็เปิดได้หมด (ถ้าบิดน้ำจิ้มไก่แม่ประนอมออกมาได้นี่คงต้องเปลี่ยนที่วางไอ้พวกนี้แล้ว) -_-; ไอ้รถจานบินที่เอาไว้ฝึกเดินก็ไม่นั่ง.. ปีนออกมาได้อีก

ชอบปีนและโดดมากๆ.. (เดินก็ยังไม่ได้) ไม่รู้เคยเป็นเลียงผาหรือละมั่ง -_-;

แล้วเล่นอะไรก็ไม่เหมือนใครเค้า คือซื้อของเล่นอะไรให้ก็ไม่เล่นแบบที่เค้าให้เล่น แต่จะชอบดูใต้ๆ (หรือไม่ก็ข้างหลัง) ว่ามันเป็นยังไง ประกอบด้วยอะไรบ้าง -_-; เพราะฉะนั้นไอ้รถจานบินที่เอาไว้ฝึกเดิน ไอ้นี่ก็พยายามที่จะมุดดูอยู่นั่นว่าข้างล่างมันเป็นยังไง เครื่อง Wii ก็ไปกดจนได้แผ่นออกมา (แผ่นกันดั้มเกือบเดี้ยงด้วยน้ำมือเด็กชาย) ที่สำคัญก็คือ.. เวลานั่งรถเบบี้คาร์ก็พยายามจะโหนตัวลงไปดูใต้ท้องรถ -_-; (เสียวนะเว้ย..) อยู่ดีๆก็ก้มลงไป ซักวันหัวต้องได้ฟาดกับเสาไฟหน้าบ้านแน่ๆ..

มันจะอยากดูอะไรของมันวะ.. ไม่เข้าใจ -_-;

อาชีพมาม้านี่เหนื่อยกว่าอุลตร้าแมนอีก...

ดูมันนอนกับยาย.. -_-;        

***********************************************

ไม่ได้วาดรูปตั้งนานแล้ว... วาดซะหน่อย เดี๋ยวย้ายบ้านก็ยุ่งอีก.. -_-;    

ไงดีล่ะ.. จริงๆแล้วเป็นดอกไม้ที่ไม่มงคลเท่าไหร่ ^_^; แล้วก็ไม่ค่อยไว้ในห้องนอน.. แต่อยากได้ภาพโทนนี้ แล้วก็อยากให้ดูเหงานิดๆ..

ภาพนี้ร่างเล่นๆ.. ไม่ได้กะลงสี แต่เวลาเหลือเลยป้ายๆซะหน่อย.. ^_^;    

อื่นๆ>> http://hayashikisara.warabimochi.net    

*******************************************

น้องฝน dekd.com : วันนี้อาคิร้องเต็มที่เลยแต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ ^_^; พี่ก็ชอบหน้าตอนร้องไห้เหมือนกัน เวลาเบะๆแล้วชอบสุดๆ ^_^ ไดเก่าๆลบไปหมดแล้วอ่ะ... @_@;

u are always beside me : ตอนตรวจบ้านโบว์เดินลัลล้าเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ ปล่อยคุณฮายาชิเดินนำเอ็นจิเนียเค้าไป แต่เดี๋ยวจะถามๆมาให้นะคะ ^_^

羽田さんの友達 : แม่โบว์จะกลับวันที่ 19 เมษาแล้วค่ะ ว่าแต่แม่พี่ไปไหนบ้างรึยัง เป็นยังไงบ้าง? จะให้พาไปเที่ยวไหนไหมคะ?? .. แล้วไปเกะกันนะ >_<

Bluemood : @o@!!! โอ้ววว ทำไมมาช่วงนี้เล่า...

วิหคไร้ชีพ : ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร พ่อแม่คุณฮายาชิจะมาค้างแล้วก็มาช่วย คิดว่าคงโอเค ไว้เสร็จแล้วรอมานั่งเล่นสบายๆแล้วกัน ^_^

kisara
25 มี.ค. 2551 เวลา 15:55 น.