緊急!!林家の温泉旅行計画!!
หลังจากที่แม่คิดว่าจะต่อวีซ่าไม่ได้... แม่ก็ดูซึมๆไปนิดนึง.. -_-; บางทีก็บ่นๆกับอาคิมาสะว่า อยากอยู่กับหลานก็อยู่ไม่ได้ เพราะไม่มีเหตุผลที่เค้าจะให้อยู่.. แค่ความรู้สึกอยากอยู่กับหลานต่ออีกแึค่นิดหน่อยมันไม่เพียงพอที่จะทำให้คนอื่นเข้าใจได้
เฮ้อ... นี่เป็นความลำบากใจอย่างนึงในการแต่งงานกับคนต่างชาติ... ใครจะแต่งกับคนชาติอื่นต้องคิดข้อนี้ไว้ด้วยว่าเราจะกลายเป็นคนสองประเทศที่อยู่ไหนก็จะไม่ค่อยมีความสุข.. เพราะอยู่ที่นี่ก็จะห่วงที่นั่น อยู่ที่นั่นก็จะห่วงที่นี่... ถ้าแต่งกับคนต่างชาติแบบบิลเกตก็จะไม่มีปัญหานี้ จะกลับไทยแม่_ทุกเสาร์อาทิตย์เลย.. -_-;
บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าการที่เราแต่งงานกับคนต่างชาติเป็นการสร้างความทุกข์ให้กับแม่ไม่มากก็น้อย.. -_-; ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้คอยบริการขับรถทำอะไรต่างๆให้ ไม่ได้พาไปไหน และที่สำคัญ... ทำให้แม่ไม่ได้อยู่ใกล้หลาน.. ไม่ได้มีความสุขเหมือนคุณยายคนอื่นๆที่อยากจะเจอหรืออยากจะคุยกับหลานเมื่อไหร่ก็ได้...
ยิ่งเจอเจ้าหน้าที่ของนิวกัง (Immigration) ซักไซ้ว่าคุณป่วยหรือเป็นอะไรขนาดที่อยู่ที่นู่นไมไ่ด้หรือเปล่า? ถ้าไม่ใช่โอกาสที่จะต่อวีซ่าได้ก็แทบไม่มีเลย (ขอต่อแค่เดือนเดียว ต้องให้ป่วยใกล้ตายเลยเนี่ยนะ...)
แล้วก็พยายามถามว่าไม่มีเหตุผลอื่นแล้วเหรอ (นอกจากอยากอยู่กับหลาน อยากช่วยเลี้ยงหลาน..) พูดเหมือนกับว่าไม่จำเป็นต้องช่วยเลี้ยงเพราะผู้หญิงญี่ปุ่นคนอื่นๆเค้าก็เลี้ยงกันเองได้ เราไม่ค่อยชอบที่เค้าหัวเราะแม่ว่าไม่มีเหตุผลอย่างอื่นแล้วหรือไง.. (แม้จะไม่ได้ตั้งใจหรือไม่ได้มีเจตนาร้ายก็ตาม..) มันทำให้เรารู้สึกเหมือนเค้าดูถูกความรู้สึกของคนที่อยากอยู่กับหลานนะ...
แค่อยากอยู่กับหลานเนี่ยมันเป็นเหตุผลที่ตลกมากของเค้ารึไง...
เฮ่อ... -_-;
ก็เลยกัดฟันเอาเงินเก็บของตัวเองออกมาใช้...
จะพาแม่ไปออนเซ็นอาทิตย์นี้ (กระทันหันเนอะ..) ^_^;
หลังจากที่หาข้อมูลมากมายแล้วว่าจะไปไหนดีที่ไม่ไกลมาก สามารถเอาอาคิมาสะไปได้ ก็ตกลงว่าจะไปแค่อิเสะ จังหวัดมิเอะ เพราะแม่ชอบกินกุ้ง.. เลยจะพาไปกินอิเสะเอบิซะหน่อย (ชอบมีคนคิดว่าอิเสะเอบิก็คือล็อบเสตอร์ แต่จริงๆไม่ใช่นะ อิเสะเอบิก็อิเสะเอบิ แค่ตัวใหญ่เหมือนกันเท่านั้นเอง)
อันที่จริงอยากไปคิโนะซากิออนเซ็นที่เฮียวโกะ... แต่นั่งรถนานเหมือนกัน.. เอาไว้อาคิซักสองขวบก่อนแล้วกัน -_-;
จัดการโทรไปจองเรียวกังทันที จะไปค้างหนึ่งคืนด้วย.. ดูแม่ตื่นเต้นเล็กน้อย จัดของเสร็จแล้วตั้งแต่เมื่อวาน @_@;
คิดว่างานนี้คงหมดเป็นแสนเยน.. แต่อย่างว่า ถ้ารอจนกว่าจะรวยกว่านี้แล้วค่อยพาแม่ไปเที่ยว แม่อาจจะไม่ได้เที่ยวสนุกแล้วก็ได้.. ตอนนี้ยังแข็งแรง ยังสามารถเที่ยวได้ ต้องพาไปเยอะๆ...
หวังว่าแม่คงสนุกนะ... ^_^;
*************************************
ปิดด้วยรูปอาคิมาสะดีกว่า...
ภาพสุดท้าย.. ต้องใช้ความกล้ามาก...
หากคุณไม่มีความกล้าพอ อย่าดู...
เพราะมันจะ..
หลอน...!!! 
^_^;
ป.ล. เพราะฉะนั้นเสาร์อาทิตย์นี้ไม่อยู่นะคะ m(_ _)m อื่นๆ>> http://hayashikisara.warabimochi.net
kisara
7 มี.ค. 2551 เวลา 08:06 น.
จนลืมแก่ไปเลยหล่ะค่ะ ตอนนี้ท่านยังเที่ยวไหวพาท่านไปเที่ยวหน่ะ
เป็นความคิดที่ดีมากเลยค่ะ ได้เที่ยวกะลูกหลานยังไงท่านต้องมีความสุขมาก ๆ แน่นอนค่ะ
เห็นใจ อยากอยู่กะหลานนานๆ
ก็หนอนน้อยน่ารักขนาดนั้น
ไงขอให้ไปเที่ยวแล้วแฮ๊ปปี้ขึ้นนะคะ
ใช้เวลาที่เหลืออยู่กะลูกหลานเยอะๆ
แล้วครั้งหน้าค่อยมาใหม่เนอะ ^^
หาที่พัก สำหรับ ผู้สูงอายุ 1 คน กะ เด็ก 1 ขวบ อีกคนนึง คงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย เที่ยวให้สนุกนะครับ
-____________-"
แฮ่
ขอให้สุขภาพแข็งแรงดี
และคุณแม่มีความสุขมาก ๆ นะครับ
ขอให้คุณแม่มีความสุขในการไปเที่ยวหนนี้นะคะ
เที่ยวออนเซ็นให้สนุกนะค่ะ ^^
ภาพสุดท้ายน่าร๊ากที่สู๊ดดดดด
^^
อย่างว่าบ้านเมืองเค้าคงมีวัฒนธรรมที่ไม่เหมือนบ้านเมืองเราเรื่องนี้แหละมั้ง..เค้าถึงไม่ค่อยเห็นคุณค่าของความสัมพันธ์ทางครอบครัวซักเท่าไหร่ เหอๆ -_-'
โอว..แสนเยนนี่มันก็บาทหว่า?? งึ่มๆๆ
..เท่าเมืองไทย..
หุหุ..
คิดแง่ดี.. อยู่ห่างกับแม่.. ก็กระทบกระทั่งกันน้อยลง..
ขอให้เที่ยวให้สนุกนะคะ อองเซน ว้าวววว คุณแม่ต้องชอบแน่ ๆ เลยค่ะ เพราะดีต่อสุขภาพด้วย แถมยังได้ทานอาหารโปรดอีก
สู้ ๆ ค่ะ คุณโบว์
ปล รูปสุดท้าวน่ารักจัง
(__ __!) อิมมิเกรชั่นทำไมโหดจังง่ะ เค้าไม่ควรหัวเราะเลยนะนั่น ไม่เข้าใจรึไง(ฟระ) ไม่มีลูกมีหลานกันรึไง (__ __!) เฮ้อออ
ขอให้เที่ยวให้สนุกนะคับ ^^ อาคิมาสะไปออนเซ็ฯ (>3<) เดบิวครั้งแรกเลยยย
ปล - โตขึ้นเยอะแล้วน๊า ใกล้ขวบนึงเข้าไปทุกทีแล้วน๊า ^^ น่าร๊ากกก
เข้าใจกันเลยทีเดียว
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดว่าอะไรดีครับ
ยังไงหวังว่าคุณแม่ของพี่โบว์คงสนุกกับออนเซ็นนะคร้าบบบ
ไม่เข้าใจว่าเหตุผลเบสิคธรรมดา ๆ ทำไมถึงดูไม่ค่อยเพียพอในการต่อวีซ่าเนอะ บางทีเหตุผลธรรมดา ๆ นี่แหละ ฟังดูธรรมดาแต่ยิ่งใหญ่ในความรู้สึก
ช่วงนี้ก็ขอให้มีความสุขกันมากๆก่อนคุณแม่กลับไทยนะคะ
ป.ล. โบว์เล่าเรื่องที่ควรจะไม่ขำให้ขำได้อีกแล้ว แต่งกับบิลเกตก็คงจะแม่- บินไปมาทุกเสาร์อาทิตย์จริงๆแหละค่ะ อิอิ
ถึงจะเข้าใจความรู้สึกคุณยาย (คิดได้ไงเนี่ยเรา)
อ่านไดโบว์วันนี้แล้วคิดถึงแม่
เราบาปหรือเปล่านะที่มาอยู่ไกล
แล้วทำให้ที่บ้านเป็นห่วง
ถึงเราจะอยู่สุขสบายดี แต่ยังไง
เค้าก็คงนึกห่วงเราอยู่ดีนั่นแหละ
เที่ยวให้สนุกนะคะ ขอให้คุณแม่สนุกมีความสุขมากๆด้วย ^ ^
รูปสุดท้ายหลอนจริงๆ หลับฝันดีแน่เลย
ก้อยก็คิดเหมือนกัน ว่าเราอยู่ที่นี่ ไม่ได้ปรนนิบัติพ่อแม่เราเลย สิ่งที่พยายามทำได้ตอนนี้ก็วานให้พี่ๆช่วยดูแล แล้วก็ส่งตังค์ไปให้ T^T
แต่ก้อยว่าแม่คุณโบว์อ่ะ ต่อให้อยู่นานแค่ไหนก็ไม่พอที่จะทำให้อิ่มหนำกับการได้อยู่กับหลานหรอกค่ะ
ก้อยว่ายิ่งอยู่ยิ่งผูกพัน ต้องอยู่ไปทุกวันตลอดชีวิตถึงจะพอใจ แต่..มันก็เป็นไปไม่ได้ใช่มั๊ยค่ะ
คิดแล้วก็ลำบากเนอะ สะใภ้ต่างชาติอย่างเราๆ
ขอให้คุณแม่เข้าใจเน้อค้า
เฮ้อเรื่อวรี้มันลำบยากอย่างที่คุณพี่ว่าจริงๆอ่ะ
ห่วงไปหมด
อ่าแต่ว่า
บางทีการที่ช่วงว่าง มันก็ทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น
ไม่ได้รักกันจนไม่ลืมหูลืมตาเน้อค้า ^^
เรื่องที่ว่าแต่งงานกับคนต่างชาติทำให้แม่เป็นทุกข์
ถ้าคุณโบว์มีความสุข ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่คุณแม่คุณโบว์จะไม่มีความสุขค่ะ
ถึงตัวจะห่างแต่ก็ส่งใจถึงกันค่ะ การตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ไม่ได้อยู่ที่ว่าเราเฝ้าคอยดูแลเค้าหรือเปล่าหรอกค่ะ แต่ความรักความเอื้ออาทรซึ่งกันและกันต่างหาก
. . .
และบาปกรรมนี้จะส่งให้เค้าไม่มีลูก ไม่มีหลานต่อไป
(นิวกัง - มะเร็งเต้านม ? กร๊ากกก
เล่นเอง ขำเอง ขออภัย)