接待 -_-;

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา..เวลาก็จะสี่ทุ่มแล้ว..

อยู่ๆก็มีโทรศัพท์จากตาฮายาชิเข้ามา... แล้วบอกว่า

“ ตอนนี้กำลังอยู่ในระหว่าง Settai จะออกมาด้วยกันไหม?”

@_@;

Settai เป็นการรับรองแขกแบบญี่ปุ่น คือพาลูกค้าไปรับรองด้วยการพาไปเล่นกอล์ฟ คาราโอเกะ แสน็ค อาบอบนวด.. หรือตามที่ต่างๆแล้วแต่ความสำคัญของแขก

แล้วจะโทรมาตามกรูไปทำไม...

แต่ก็ไป... เพราะ Settai ที่คาราโอเกะใกล้บ้าน ฝากอาคิไว้กับแม่ แล้วก็แต่งตัวมิดชิด เดินดุ่มๆออกไปถึงแถวสถานีตอนสี่ทุ่ม เห็นตาฮายาชิยืนอยู่กับชายวัยสี่สิบต้นๆอีกคนนึง ดูแล้วน่าสงสัยเป็นอย่างมาก ประมาณว่าไปคาราโอเกะกันแค่สามคนแค่นั้น... อย่างนี้มันเหมือนมาเที่ยวเล่นกันเองมากกว่า Settai นะ... @_@; แต่ก็ไม่คิดอะไร...

อีตาผู้ชายคนนั้น (เรียกคุณ M แล้วกัน) พอรู้ว่าเราไม่ใช่คนญี่ปุ่นก็แบบ ฮือฮา.. (กับตัวเอง) คุณฮายาชิก็แนะนำแล้วว่าเราพูดญี่ปุ่นได้.. ไอ้เวลนี่ก็พยายามจะพูดภาษาอังกฤษกับเราอยู่ได้ -_-; (คือเค้าเมาอยู่แล้วนิดๆเพราะไปกินข้าวกันมาก่อน)

พอคุณฮายาชิลุกไปเข้าห้องน้ำ คุณ M เธอก็พยายามจะเอาเมนูมาให้เราดูว่าเราอยากดื่มอะไร.. จะสั่งอะไรดี

“ เอิ่ม.. what.. you... เอิ่ม..”

“ ไม่เป็นไรค่ะ อิ่มแล้ว”

“ เอิ่ม.. I don`t know English”

ก็กรูพูดกับเมิงเป็นภาษาญี่ปุ่นอยู่นี่.. -_-;

คุณแกก็พยายามชี้ไปที่มันฝรั่งทอด

“ โคเระ... in English... เอ่อ... I don`t know”

แล้วจะรู้เป็นภาษาอังกฤษไปทำไม...ก็ต้องสั่งเป็นภาษาญี่ปุ่น.. แถมไอ้มันฝรั่งทอดในเมนูมันก็เขียนเป็นตัวคาตาคานะว่า Fried Potato (แล้วเมิงจะอยากรู้ภาษาอังกฤษรากเหง้าอะไรของมันอีก) อีตาฮายาชิก็ยังไม่กลับมาซะที.. กรูก็..

เอานี่ใช่มั้ยคะ อาเฮีย กรูสั่งให้เอง เอาไรอีก? ดื่มไร? เอานี่มั้ย กรูไปบอกเค้าให้.. ฮ่วย...

อาเฮียก็ทำหน้าปลาบปลื้ม ส่งแคตตาล็อกเพลงให้เราเลือก.. ดันส่งแต่เพลงภาษาอังกฤษมา... -_-; (กรูบอกแล้วกรูพูดญี่ปุ่นได้...) この場で英語の歌を歌ったら浮いてるに違いない、、

เลยต้องร้อง Top of the world ไปงั้น (ร้องอย่างอื่นก็ไม่รู้จักอีกล่ะสิ) พอร้องเพลงอังกฤษ.. ก็มองกรูยังกับกรูเป็นนักร้องคาเฟ่อิมพอร์ตมาจากฟิลิปปินส์ แถมต้องคอยบริการทุกอย่างไม่ต่างจากมาม่าในเล้าจ์แถวบ้าน -_-; พอได้โอกาสใส่เพลงญี่ปุ่นก็พยายามเลือกร้องแต่เพลงสมัยที่คุณพี่เค้าเป็นวัยรุ่น.. (ปี 70, 80) กรูแทบจะร้องแต่เพลงลูกทุ่งญี่ปุ่นอยู่แล้ว... เอาใจแค่ไหน... คิดดู... -_-;

ไอ้พี่นี่ก็ชอบกดใส่เพลงผู้หญิง แล้วตัวเองก็ร้องไม่ได้ ต้องเอามาให้กรูร้องจนกว่าจะถึงท่อนฮูค.. พอถึงตอนฮูคก็มาแย่งไมค์กลับไปฮูค.. โอ้วววว ให้กรูร้องตั้งนานแต่กรูอดฮูค.. T^T ร้องได้แต่ท่อนฮูคแล้วใส่เข้ามาทำไมมากมาย -“-; (แถมกรูต้องคอยตบมือให้ด้วย.. นี่มันอะไรกันนี่)

แล้วสงสัยจะเมาจัด.. ดันกดใส่เพลงเดียวกันซ้ำตั้งหลายครั้ง @_@; (อะไรของพี่เนี่ย กรูเพิ่งเคยเจอ...) ร้องใส่อารมณ์ประหนึ่งดังกรูเพิ่งร้องครั้งแรก... ตอนใส่เพลงนี้ครั้งแรกเราก็ไ่ม่รู้จักอ่ะนะ.. ก็ฟังๆไป แป๊บๆ เห็นชื่อเพลงขึ้นมา ทำนองเพลงขึ้นมาก็เผลอพูดขึ้นมาว่า “ เพลงนี้เคยได้ยินค่ะ” (ตาฮายาชิกลั้นหัวเราะเต็มที่) 聞いたことあるなぁ、、と思ったら、先聞いたばかりでした！！@o@

ฟังๆไปสักพักเริ่มรู้ตัว... เฮ่ย มันร้องไปแล้วนี่หว่า..

พออีเพลงนี้มารอบที่สาม กรูขอไปเก็บตัวอยู่ในส้วมจนกว่าเพลงจะจบดีกว่า ไม่ไหวแล้ว... -_-; ถ้าจะฝึกร้องเพลงนี้ทีหลังให้มาคนเดียวไม่ต้องเอากรูมาด้วย..

หลุดจากคาราโอเกะมาเที่ยงคืนกว่าๆ คิดว่ารอดจะได้กลับบ้านแล้ว ไอ้เวลนี่ดันกระโดดเข้าไปในร้านโอเด้งข้างทาง (โอ้วววว) ก็ต้องตามกันเข้าไป ไอ้พี่นี่ก็สั่งโอเด้งสั่งเทมปุระมาสองสามชนิด -_-; ต้องมายืนกินด้วยอีก (หนาวก็หนาวโคตรๆ อุณหภูมิตอนนั้น 2 องศา) แล้วยังมัวแต่ไปเมาท์กับขี้เมาคนข้างๆอีกตั้งนาน ตาฮายาชิก็กินอย่างเดียว ( มันเป็นคน positive อยู่แล้ว) ปล่อยกรูคุยกับอาแปะคนขายไปสองคนเหงาๆ...

ออกจากร้านโอเด้งมานึกว่าจะรอดแล้ว...

เจือกกระโดดเข้าร้านราเม็งข้างทางที่อยู่ติดกันอีก..(โอวกรู... วันนี้จะได้กลับบ้านมั้ย..) เวลาก็จะตีหนึ่งอยู่แล้ว ต้องมานั่งกินราเม็งชามเท่ากะละมังกับมันอีก

ดีที่ไม่มีร้านอื่นมาตั้งต่อกันไปอีก (ไม่งั้นไอ้เวลนี่กระโดดเข้าไปอีกแน่ๆ) กินราเม็งเสร็จ ไอ้นี่ก็เดินเป๋ๆ... เรากับคุณฮายาชิเลยเดินไปส่งใกล้ๆบ้าน (เห็นว่าอยู่แถวนี้เหมือนกัน) แกก็เดินตุปัดตุเป๋กลับบ้านไป ไม่รู้ถึงบ้านหรือเปล่า.. (กรูไม่รู้แล้ว กรูง่วง)

เดินกลับมาด้วยความโล่งใจ บอกกับคุณฮายาชิว่า

“ เสร็จงานซะทีนะ หวังว่าเค้าคงพอใจการ Settai นะ”

คุณฮายาชิตอบว่า..

“ พอใจอะไร? เค้า Settai เราต่างหาก”

@_@;

อ้าว.. เฮ้ย...

สอบถามได้ใจความว่าเค้าพาเรามารับรอง.. เพราะบริษัทคุณฮายาชิซื้อเครื่องของบริษัทเค้าหลายล้าน แล้ววันนี้คุณฮายาชิไปเช็ครับเครื่องมา เค้าก็เลยพาไปเลี้ยงข้าว แล้วก็จะชวนไปแสน็คต่อ คุณฮายาชิ(อ้าง)ว่า เมียดุ ไม่ให้ไปแสน็คเด็ดขาด เค้าเลยบอกงั้นไปที่ที่ภรรยาคุณไปด้วยได้ก็ได้ มันเลยโทรมาตามเรา...

อ้าว.. เวร.. กรูก็นึกว่าเลี้ยงรับรองเค้า.. อุตส่าห์บริการเต็มที่.. -_-;

แล้วแหม... มันเลี้ยงรับรองยังไงของมัน เมาขนาดนี้ ยังมีหน้ามากดเพลงซ้ำๆ แถมยังเอาเพลงมาให้กรูร้องรอฮูคอีก... -_-;

มันรับรองกรูมากเลย...

คราวหน้าคราวหลังช่วยอธิบายกันก่อนด้วย.. การ Settai เพื่อผลประโยชน์และเพื่ออนาคตทางธุรกิจนั้นเป็นสิ่งที่ทำกันทั่วไปในวงการธุรกิจเอกชน แต่ในข้าราชการนั้นถือเป็นความผิดและมิชอบ... ถ้าถูกจับได้จะโดนจับและดำเนินคดีตามกฎหมาย..

ดังนั้น...

ถ้าจะมีความผิดก็ขอกรูมีความสุขกับตอน Settai หน่อยเหอะ... -"-;



****************************************
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาหิมะตกหนักมากตอนที่เราไปจังหวัดชิกะพอดี.. ขนาดโอซาก้ายังตกหนัก ชิกะก็ไม่ต้องพูดถึง... ^_^;

ต้นไม้ข้างทาง.. (ยังกับเปื้อนฝุ่นแถวสระบุรี)  


จอดรถแวะกินข้าว

อื่นๆของ Hayashi Kisara >> http://hayashikisara.warabimochi.net/ m(_ _)m  

kisara
12 ก.พ. 2551 เวลา 11:34 น.